Każda gałka oczna ma swoje napięcie. Objetość cieczy wodnistej w gałce ocznej jest głównym czynnikiem, który decyduje o wartości ciśnienia śródgałkowego.

Obecenie przyjęte granice tzw.prawidłowego ciśnienia śródgałkowego wahają sie od 11.2 do 24.4 mm Hg. Stwierdzenie wyższych wartości ciśnienia uważa sie za podejrzane, wymagają kontroli i obserwacji chorego w kierunku jaskry. Utrzymanie ciśnienia śródgałkowego zależy od równowagiw stosunku wytwarzanego płynu w gałce ocznej do jego odpływu.W zdrowym oku ciśnienie śródgałkowe nie ma stałych wartości, ale ulega wahaniom w ciągu dnia od 2 do 5 mmHg. Utrzymujące się nie leczone podwyższone ciśnienie śródgałkowe jest najczestszą przyczyną postepującego uszkodzenia nerwu wzrokowego, co prowadzi w rezultacie do utraty wzroku.Pomiaru ciśnienia śródgałkowego dokonuje się przyrządem zwanym tomometrem.