W czasie badania okulista może określić Państwa wadę jako nadwzroczność, krótkowzroczność, astygmatyzm lub starczowzroczność. Nie zawsze wiemy na czym polega problem. Oko bez wady przypomina kształtem kulę. Obraz, który widzimy powstaje dokładnie na siatkówce. Nie potrzebujemy wtedy żadnej ocznej korekcji ani plusowej ani minusowej, wszystko widzimy wyraźnie. W przypadku nadwzroczności gałka oczna jest najczęściej zbyt mała i obraz, jaki widzimy powstaje za siatkówką. Aby widzieć wyraźnie i bez wysiłku potrzebujemy korekcji soczewkami plusowymi. Wada taka bardzo często występuje u dzieci, może być wadą wrodzoną. Krótkowzroczność najczęściej związana jest ze zbyt dużą gałką oczną (zbyt „długą”). Obraz, który widzimy skupiany jest przed siatkówką. Taka wada wymaga korekcji soczewkami minusowymi. Pacjent z nieskorygowaną krótkowzrocznością źle widzi z daleka. Astygmatyzm to wada wzroku polegająca na nieprawidłowym kształcie rogówki. Prawidłowa rogówka jest okrągła, u osób z astygmatyzmem jest owalna. To powoduje, że linie pionowe są widziane inaczej niż poziome. Do korekcji takiej wady potrzebujemy soczewek cylindrycznych lub inaczej torycznych.

Po 40 roku życia możecie Państwo spotkać się z ostatnią ze wspomnianych wad wzroku – starczowzrocznością, z łaciny czasami zwanej presbyopią. Nasza soczewka w oku powoli staje się mało elastyczna. Z tego powodu zaczynamy źle widzieć z bliska. Mamy problemy z czytaniem, pisaniem, obsługą komputera. Okulista przepisze nam wtedy soczewki plusowe do stosowania tylko do bliży, tzw. „okulary do czytania”. Mogą występować kombinacje podstawowych wad wzroku, co oznacza, że możemy mieć np. nadwzroczność z astygmatyzmem, krótkowzroczność z astygmatyzmem i starczowzrocznością. Wady wzroku mogą być korygowane przez dopasowanie odpowiednich okularów, soczewek kontaktowych lub przy pomocy lasera. O poszczególnych sposobach korekcji napiszemy w następnych częściach.